Eigennamen zijn in navolging van het zelfstandig naamwoord, maar lang voor de eerste leerwet, soms zeer handiig als het gaat op toediening van betekenis en inhoud. Probleem is echter dat, hoewel eenduidig, er toch vele omvattingen over kunnen zijn, zonder dat de wezelijke eigenschappen van het subject verdwijnen, en toch zodanig zijn, dat een tafel geen tafel meer is, maar een luxe voorwerp, waar je bloemen opzet. Dus elke keer, als ik die tafel met bloemen zien, dan vlieg ik als het ware als een verdwaalde kanonskogel door het flossige gras om ergens heel stil te gaan liggen tot iemand me betrapt. Op dat moment realiseer ik me dat het etiquetten zijn waar zelfstandige naamwoorden wellich zeer bij gebaat zijn, maar eigennamen zeker niet. Die staan op zichzelf.

Mede daarom, maar voor slechts een zeer klein gedeelte, mijn tafelkleed af te doen en verder gewoon naakt en kwetsbaar mijn naakte nerven open te leggen, zonder bloemen en etiquette!

Ik verhuis naar een andere site